دانه‌های شکر رطوبت سطحی را جذب می‌کنند و به هم می‌چسبند. کلوخه کوچک در بسیاری موارد مشکل ایمنی نیست، اما نشانه‌ای است که محل نگهداری باید اصلاح شود.
منبع رطوبت را پیدا کنید
قاشق نم‌دار، بخار کتری، ظرف نیمه‌خشک یا در ناقص از علت‌های رایج‌اند. ابتدا شکر را به ظرف خشک منتقل کنید و محل قبلی را بررسی کنید. پوشاندن مشکل بدون حذف منبع رطوبت نتیجه موقت دارد.
بازکردن کلوخه
اگر شکر بو یا رنگ غیرعادی ندارد و فقط به هم چسبیده است، کلوخه را با قاشق خشک خرد کنید. از افزودن آب یا گرم‌کردن مستقیم خودداری کنید؛ این کار بافت را بدتر می‌کند.
پیشگیری در مصرف روزانه
مقدار کمی شکر را در ظرف روزانه بریزید و ذخیره اصلی را کمتر باز کنید. پیمانه همیشه خشک باشد و پس از هر بار مصرف، در ظرف فوراً بسته شود.
جذب رطوبت هوا
سطح دانه‌های شکر با رطوبت چسبنده می‌شود و پس از خشک‌شدن به شکل کلوخه می‌ماند؛ منبع رطوبت را پیش از خردکردن پیدا کنید.
ورود قاشق خیس
یک قاشق مرطوب می‌تواند بخشی از ظرف را کلوخه کند؛ ابزار سرو را بیرون ظرف و در محل خشک نگه دارید.
تغییر دمای ناگهانی
انتقال ظرف سرد به محیط گرم ممکن است روی جداره میعان بسازد؛ پیش از بازکردن اجازه دهید دما به‌آرامی متعادل شود.
خردکردن ایمن
کلوخه خشک و بدون بو را با ابزار تمیز در ظرف جدا خرد کنید؛ افزودن مواد جاذب ناشناخته به شکر خوراکی راه‌حل مناسبی نیست.
زمان کنارگذاشتن
اگر تغییر بو، رنگ، آلودگی یا رطوبت پایدار دیده می‌شود، فقط به خردکردن بسنده نکنید و محصول مشکوک را مصرف نکنید.
جمع‌بندی
کلوخه پیام وجود رطوبت است. منبع آن را حذف کنید، ظرف را خشک نگه دارید و ذخیره اصلی را کمتر در معرض هوا قرار دهید.